ثبت «سهره صورتی» در فهرست پرندگان استان قزوین 

به گزارش خبرگزاری برنا از قزوین؛ به نقل از روابط عمومی اداره کل محیط زیست استان قزوین، سیداسدالله هاشمی در این باره اظهارداشت: پرنده «سهره صورتی» یک گونه‌ گنجشک‌سان است که تا پیش از این، در فهرست پرندگان ثبت‌شده‌ استان قزوین نبود. 

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان قزوین با ابراز خرسندی از ثبت نخستین سهره صورتی در منطقه حفاظت‌ شده‌ باشگل در شهرستان تاکستان، بیان کرد: کشف و ثبت این گونه جانوری نه تنها یک دستاورد علمی که پیامی امیدبخش و گواهی ملموس بر اثربخشی تلاش‌های مستمر و طاقت‌فرسای محیط‌بانان و کارشناسان این استان محسوب می‌شود.

سید اسدالله هاشمی یادآورشد: پرنده سهره صورتی که دانشمندان جهان آن را با نام علمی Bucanetes githagineus می‌شناسند و دوستداران طبیعت به پاس رنگ موهوم و نادرش، سهره صورتی می‌خوانند، پس از سال‌ها گشت‌وگذار در آسمان‌های ایران، سرانجام دفتر رسمی پرندگان استان قزوین را با نام خود مزین کرد.

وی گفت: این شناسایی حاصل پایش‌های مداوم، شبانه ‌روزی و پرظرافت محیط‌ بانان در این زیست‌بوم ارزشمند بوده و تنها یک ثبت علمی ساده نیست، بلکه روایتی است از زمزمه زندگی در دل طبیعتی که زیر چتر حمایتی و مراقبت‌های بی‌وقفه، بار دیگر راز جدیدی را از گنجینه بی‌کران خود به نمایش گذاشته است.

هاشمی اظهارداشت: تیم‌های کارشناسی و محیط‌ بانان مستقر در منطقه در جریان برنامه‌های پایش منظم و ارزیابی‌های دقیق اکولوژیک، موفق شدند حضور این پرنده زیبا و کمیاب را شناسایی و به‌صورت رسمی در بانک اطلاعاتی پرندگان استان به ثبت برسانند.

وی اضافه کرد: این گونه ارزشمند گنجشک‌ سان تا پیش از این هرگز در فهرست پرندگان مشاهده ‌شده استان قزوین جایگاهی نداشت، و این رویداد ثمره سال‌ها تلاش خستگی‌ناپذیر و برنامه‌ریزی‌های حساب‌شده در راستای حفاظت موثر و احیای زیستگاه‌های طبیعی منطقه است.

هاشمی با اشاره به عمق معنایی این کشف تصریح کرد: رخدادهایی از این دست، به ‌وضوح گواهی بر عملکرد قاطع، اثربخش و موفقیت‌آمیز مجموعه تحت مدیریت در مسیر ارتقای کیفیت زیست‌بوم‌ها و افزایش غنای تنوع زیستی در مناطق چهارگانه تحت حفاظت استان است.

مدیرکل محیط زیست قزوین افزود: امنیت غذایی، آرامش و امنیت فیزیکی و سلامت زیستگاه، سه رکن اصلی برای جذب و ماندگاری چنین گونه‌هایی است که خوشبختانه در منطقه باشگل فراهم شده است اما دستیابی به چنین دستاوردهای ملموس و باشکوهی، هرگز بدون حضور، همدلی و دخالت مستقیم مردم و به‌ویژه جوامع بومی و محلی ساکن در حاشیه مناطق، محقق نمی‌شود.

انتهای پیام